Afstemmen op wonderen - een magisch Handfasting verhaal

Net als op 1 juni start ook juli met een gedeeltelijke zonsverduistering en sluit hiermee een periode af van een maand lang verduisteringen van de zon en de maan. En wat was het een wonderbaarlijke rit in juni. Voor zoveel mensen is er in de afgelopen 4 weken veel veranderd in hun leven - ingrijpend, soms schokkend, soms een echt wonder! Zoals bij ons ook een ongelofelijk maar waar wonder gebeurde. Eigenlijk was het een aaneenschakeling van kleine wonderen die naar een groot wonder leidden:

In een tijd waarin financiële lasten zwaar drukken worstelden we met de beslissing om wel of niet voor een week zomerzonnewende vakantie wederom naar Avebury (Europa's grootste steen cirkel) in Engeland te gaan. Elke bewuste vezel van ons zei 'ja' en enkel ons verstand zei 'nee'. Na een paar dagen in dubio zei Mario het verlossende woord "kom, we gaan gewoon, we verdienen het. Bovendien, het geld komt wel naar ons toe!".

En zo kwam het dat ik hals-over-kop (twee dagen voor vertrek) nog vrije accommodatie in of rondom Avebury moest vinden en boeken! Daar kwam nog bij dat een Nederlandse vriendin ons vroeg of we zin hadden om op de laatste avond voor onze terugreis nog naar Gaunt's House in Dorset te komen om samen een avondmaal te genieten. Er werd op die plek namelijk een Michael Roads retreat gehouden waardoor een groot deel van onze zielsfamile aanwezig was, waaronder ook Michael en Carolyn. Dus ik boekte de accommodaties dusdanig dat we na 5 dagen Avebury op vrijdag zouden afzakken naar het kleine plaatsje Wimborne in Dorset. Naast de zomerzonnewende viering in de Avebury steencirkel in de nacht van 20 op 21 juni en  het aanschouwen van de daaropvolgende zonsopgang  vanuit deze heilige landschapstempel, stond er  als enige andere geplande activiteit een bezoek aan Glastonbury in onze agenda genoteerd op dinsdag de 21ste wanneer er een zomerzonnewende bijeenkomst in de Chalice Well tuinen gehouden zou worden.Dat was het, dat was het framework van de vakantie. Nou, Spirit heeft die zee van ruimte binnen dat framework onmiddellijk aangegrepen en allerlei synchroniciteiten op ons pad gezet!

Maar eerst volgde een test! Na jaren van overzeese reizen naar Engeland met onze hond werden we voor het eerst geweigerd door een norse dame in een klein douane hokje. Er stond namelijk 1 stempel (van de 3 stempels de elke keer nodig zijn) op de verkeerde bladzijde! Niet onoverkomelijk zou je denken. Maar daar dacht deze dame anders over. We moesten ons gaan melden bij de dienstdoende toezichthouder in een ander deel van de haven. Mario vroeg of ik mee naar binnen ging maar ik antwoordde dat mijn energie momenteel niet ten goede zou komen om tot een positieve uitkomst te leiden. Kortom ik was boos! En niet zo'n beetje ook - ik heb als kind al een weerzin gevoeld voor onzinnige regeltjes (zoals de mes-en-vork etiquette) en al helemaal aan het tot op de letter domweg navolgen van die regels terwijl er ook een menselijke en compassionele manier van werken gevolgd zou kunnen worden. Afijn, ik ging dus even niet mee naar binnen en in plaats daarvan bleef ik in de auto zitten en keek bewust naar de onderbewuste patronen in mij die deze emotionele reactie opriepen. En ik onderzocht ook wat IN mij deze situatie in mijn aandachtsveld had gebracht. Dingen gebeuren of overkomen je niet zomaar, er ligt iets diepers onder. Ah, daar bespeur ik een overtuiging! Soms is dat wat ons overkomt bewust gecreëerd en soms is het een gevolg van onderbewuste zaken. Okay, verder met het verhaal ;-)

Het lukte me om middels een oefening de emoties los te laten en begon daarna voor te stellen dat dit allemaal heel positief uit zou pakken. En inderdaad,  ondanks dat we op een zeer vroege zondagochtend een Franse dierenarts uit zijn vaderdagbed moesten bellen zodat hij een half uur durende rit naar zijn praktijk moest maken om ons een nieuw hondenpaspoort uit te schrijven, ondanks dat, liep het heel voorspoedig. De slaperig uitziende dierenarts had alle begrip voor onze situatie en reed  na afloop zelfs voor ons uit naar de autobaan toe zodat we niet zouden verdwalen in Calais. Twee boten later dan gepland waren we dan toch op weg naar Engeland! De uitdaging waarvoor we kwamen te staan was goed aangepakt en blijkbaar was Spirit tevreden en plande in het geheim nu onze 'beloning'. Want we waren ons niet bewust van wat er allemaal zou gaan gebeuren. Het gedetailleerde verhaal is te lang maar ik wil wel een gedeelte delen met jullie.

In de Chalice Well tuin (één van de meest magische plekken die ik ken) bij de bron hadden zich veel mensen verzameld voor de stilte meditatie om de zomerzonnewende te eren. Een van de aanwezigen was Matthew, een poëtische druïde die we al meerdere malen zijn tegen gekomen op onze reizen en ook ditmaal raakte we aan de praat. Hij vertelde dat hij aan het eind van de week nog naar Stonehenge zou gaan voor een zonsopgang ceremonie. "Leuk!, ik ben nog nooit in Stonehenge geweest", vertelde ik hem, "want áls ik een keertje ga, dan moet het wel bijzondere toegang zijn. Dus dat je tussen de stenen mag zijn en niet van dat toeristische gedoe dat je veel geld moet betalen om een rondje om de stenen heen te wandelen!". We gebruiken Stonehenge wel als koffie en wc-pauze tijdens onze magische reizen maar ik had nog nooit betaald om dat rondje rond de stenen te mogen lopen. Matthew zei dat dit zo'n speciale toegang evenement zou zijn. Hij keek peinzend in de verte en toen weer tot mij; "normaliter is deze ceremonie al heel vroeg uitverkocht maar misschien zijn er nog wel tickets. Ik zal het voor je navragen.".

Dezelfde avond vonden we zijn bericht op Facebook waarin hij ons naar een website leidde om de laatste twee tickets (nummer 99 en 100) te kunnen kopen. Om die email te kunnen lezen moesten we 10 minuten met de mini laptop rondrijden in de hoop om een fatsoenlijk netwerksignaal op te vangen. Vlak voor Marlborough in een zijstraatje hadden we internet toegang. Yes! De volgende uitdaging was het uitprinten van de tickets, je moest ze namelijk hebben om aan de bewakers bij Stonehenge te kunnen laten zien. Aangezien we niet met een printer op zak reizen stuurde ik een bericht naar een nèt nieuw gesmede vriendschap met een bewoonster uit Avebury (tevens Reiki Master en heks) om te vragen of zij wist waar we iets uit zouden kunnen printen. Zij leidde ons naar Mary (Maria), een zeer behulpzame vrouw die in de Engelse variant van het VVV kantoor werkte (dat overigens precies op de Maria- en Michaël energiebanen in de aarde stond). Zij kwam de tickets zelfs nog naar ons huisje toe brengen! Dolblij dat we eindelijk eens naar Stonehenge zouden gaan - en dan nog wel voor de zomerzonnewende zonsopgang op de oude dag van de zomerzonnewende vieringen (de 24ste) samen met druïden en andere geloofsovertuigingen temidden van de immens krachtige stenen. Wat een geschenk! Wat een geschenk van Earth & Spirit. Maar het werd nóg spannender!

Na een wilde ochtendrit om 3 uur 's nachts door slapend Wiltshire kwamen we via kleine country lanes (smalle wegen dwars door de natuur) uit bij Stonehenge. Het licht van de zon glooide al in de hemel en de atmosfeer was geladen met anticipatie en opwinding toen we ons bij de bonte groep mensen voegden. Een vrouw met een hertengewei op een staf sprak met luidde stem de groep toe en we luisterden naar haar instructies. Aan het eind van haar toespraak vroeg ze of er een koppel in ons midden was dat een Handfasting (Keltisch huwelijksritueel) wilde doen? Ik keek Mario aan en vroeg hem of hij dat inderdaad wilde. Hij antwoordde: "ik had je in de Chalice Well tuin al willen vragen of je met me wilde Handfasten maar ik durfde niet goed!". Verbijsterd keek ik hem aan. We begrepen op dat moment allebei dat Spirit ons naar dit moment toe had geleid en dat het de bedoeling was dat wij zouden Handfasten. De gelegenheid was geschapen, de kans wijd open, de keuze was aan ons. Nou, we moesten niet lang nadenken en zeiden volmondig 'ja' tegen elkaar op wat misschien wel de meest romantische plek en tijd was om een handfasting te ondergaan. Mooier hadden wij het in elk geval niet kunnen verzinnen!! En aan het einde van de reis, bij thuiskomst, lagen er twee onverwachte meevallers op de mat die samen precies het bedrag vergoedden dat wij aan accommodatie tijdens de magische trip hadden uitgegeven!

Foto Matthew Holbrook

Soms overkomen wonderen je, soms ben jij deel van het wonder van anderen. Als we allemaal regelmatig zouden nadenken over hoe wij het wonder van anderen kunnen zijn, dan zal jouw leven en dat van anderen in elk moment gevuld zijn met ontelbare wonderen!

Copyright Nathascha Heijen.
Met uitzondering van de foto is dit artikel auteursrechtelijk beschermd onder ISBN nummer 978-90-8824-009-6.