| 06 januari 2011
Bij het bekijken van een You Tube video over de baan die de maan voor de zon langs aflegt, viel het mij op dat de zon en de maan samen een Vesica Pisces symbool vormen voordat de zon de maan weer uit haar Graal uitzendt, de wereld in. Heel bijzonder! Voor wie de symbologie niet kent, een Vesica Pisces kent vele betekenissen, te weten:
En zo kijk ik ook weer met frisse ogen naar ons Celtic Inspiration logo. In december heb ik mijn oor te luister gelegd bij de Ene hartslag, ik heb gerust, bezint, leegte gecreëerd maar nog steeds is er het gevoel dat er nog 'zoveel te doen is'. Toch is het nog niet de tijd om actief vooruit te gaan. Wél om eerst nog af te stemmen op de ontwakende energie van januari. En deze staat in het teken van transformatie en het maken van definitieve plannen voor de toekomst.
Beleving zonsverduistering
Klaar met de voorgenomen taken in de woonkamer, kon ik nu naar buiten gaan - 'live' de energieën in! Ik moest toch de paarden gaan voeren op de dagelijkse ochtendronde dus dat kwam prima uit. "Skye mee?", riep ik naar de hond en ze bedacht zich geen moment. Ze sprong op van haar megagrote kussen en voegde zich bij mij in de hal waar ik drie emmers met het paardenvoer vulde. Handschoenen aan, lekker zachte fleece sjaal om, rubberlaarzen aan, gsm op zak.... en sleutels in hand. Check! Ready to go.
Op weg naar mijn jeep keek ik met blote ogen een paar seconden naar de zon - en maakte een stil vreugesprongetje toen ik zowaar de maan voor de zon kon zien! Gek genoeg kon het oog met de nieuw geïmplanteerde kunstlens de maan voor de zon het beste waarnemen. Het op-en-neer bewegen van de lens maakt dat ik een 'tikkende" sensatie in mijn oog voel. Net zoals vroeger in de serie van de Bionische Vrouw........tikketikketikketikkeee...terwijl ik inzoom. Hmmm... dat maakt dat ik de lensimplantatie toch weer een beetje meer waardeer! Met de ijskrabber maakte ik de ramen vrij en zag de zonsverduistering ook weerspiegelt in de paarsachtige achterkap van de auto. Stilletjes genoot ik van dat beeld..
Eenmaal op de weide gaf ik de kraaien hun dagelijkse kostje (brood en vlaai dit maal) en liep toen over het smalle ijspaadje door naar achteren waar onze drie paarden likkebaardend op hun voer wachtten. Vakkundig hakte ik weer een nieuw wak in de badkuip met water, sneed een nieuw pak voordrooghooi aan met het Stanley mes en bracht wat hooi naar de zielige schaapjes naast onze weide. Skye rende al deze tijd aan mijn zijde rond en ze genoot van de sneeuw. Elke vijf minuten wierp ik een steelse blik op de zon met mijn bionische lens om te kijken hoever de maan nu was. Binnenin mij maakte een vreugdegevoel zich meester over mijn hart en gedachten. Wat een bijzondere tijd leven wij toch in! Ik ben er helemaal klaar voor 
Nieuw Begin!
Nou zeg dat! Ik werd zojuist gebeld met goed nieuws uit Cornwall (UK) terwijl ik dit artikel schreef. Een bedrijf daar wil graag met mij in zee gaan .....JOEHOE. Het ziet er heel erg positief uit! Blij, blij, blij....ik stuiter nog net niet van mijn stoel af. Maar ik moet wel nog even geduld hebben.
| < Vorige | Volgende > |
|---|
