05 januari 2010
Ik laat vaak mijn zorgen in de natuur achter, spreek met ze en vertel wat er op mijn hart ligt en vraag om raad. Ik krijg altijd antwoord. Soms heel krachtig, soms bijna onmerkbaar, soms volkomen onverwacht! Maar er is altijd die stille leiding onder je voeten en om je heen!
Een van de zorgen die ik heb/had, is het moeten loslaten van dit soort plekken waar ik vaak kom en met de natuur praat. Wie moet er voor ze zorgen als ik weg ben? Wie plant er stiekum blauwe (Cornwallse) boshyacinten zodat deze de wandelaars langs deze plek zullen verrassen met hun onverwachte schoonheid? (ik zal ze niet zien opkomen helaas
). Wie strooit er nu zaadjes met weelderige zomerbloemen
zodat braakliggende velden omgetoverd worden tot prachtige natuurlijke toneelstukken? Wie vraagt een oude eik of elfen-wilg nog om goed te zorgen voor het lichaampje van het overleden vogeltje dat ik onder zijn sterke wortels begraaf? Wie zal nog kijken naar slechts één van de vele bomen uit mijn straat die wel toevallig voor mijn kantoor raam staat - en er de duiven zien wonen? Wie zal de duiven, het roodborstje en de eksters op ons balkon nog voeren in barre tijden? Wie zal de kraaien die onze weide bewaken de winter door helpen? Of het hert dat daar los rond loopt in het wild? Wie luistert nog naar het wind-lied dat de statige grote den aan de overkant van de straat laat horen als het buiten onguur is? Wie zal de tere knopjes van mijn favoriete berkenboom aanmoedigen zich te ontvouwen? Wie zal de prachtige zomertooi van de elfenwilg nog bewonderen en zich koesteren in diens energieveld? Wie zal het zitbankje dat ik onder deze boom gevisualiseerd heb, gaan waarmaken? Ik voel me zo verbonden met deze plekken dat het mij zwaar valt om deze hier achter te laten.
Spirit vertelde daarop dat ik Vertrouwen moest hebben en ik mocht een wens doen. Ik wenste dat er mensen zouden zijn die net zoals ik, zorg zouden dragen voor deze plekken. Dat deze plekken niet vergeten werden en dat ze misschien nog wel beter dan mij zorg zouden dragen voor de plekken. En dan nu Vertrouwen hebben 
| < Vorige | Volgende > |
|---|

























