Rhiannon's Beltane

Beltane, of Belteine, de jaarfeestviering die rond 1 mei plaats vindt. De naam Belteine wordt afgeleid van "Bel" hetgeen fel, wit, weldoend en goedaardig betekent en van "teine", hetgeen zonnevuur betekent. Beltane wordt gewoonlijk gevierd eind april/begin mei en de energie van Beltane duurt astrologisch gezien tot 15° van het teken Stier, dat zo rond 7 mei valt.

Vanuit de mythologie is Beltane de tijd dat de poorten tussen de mensenwereld en de mysterieuze Andere Wereld open staan. Beltane is de tijd dat volgens Rhiannon op haar witte merrie tussen deze twee werelden rijdt. De openingen naar deze Andere Wereld worden gevonden op oude heilige plekken waarin de God en Godin zich reeds lang geleden hebben teruggetrokken toen zij niet meer openlijk werden geëerd door de mensen. De openingen naar de Andere Wereld worden overal ter wereld gevonden; zij zijn de plekken waar de sluiers tussen de Zichtbare Wereld en de Onzichtbare wereld dunner zijn.

Beltane is in Europa ook bekend als Walpurgisnacht. De nacht waarin men zegt dat heksen spiraalvormige bergen opvliegen. De Tor in Glastonbury met zijn zeven terrassen die zich heen en terug om de Tor winden, is zo'n berg. Dit zevenvoudige patroon was heilig in de Oude Wereld. Dit patroon beschrijft volgens de Hopi indianen de reis door de 7 Werelden van Creatie. Vandaag de dag bewegen we door de 4e Wereld naar de 5e Wereld van Vrede en Overvloed. De tocht naar het centrum van het zevenvoudige labyrint op de Tor is een 4 uur durende transformerende tocht.

Beltane is ook de tijd voor Geliefden. Er worden beloften gemaakt naast het Heilige Vuur om voor een jaar én een dag bij elkaar te blijven. Dit was de oude manier van het tellen van de dagen van een jaar toen er 13 maanmaanden van ieder 28 dagen waren, plus 1 dag om het zonnejaar te vervolmaken. Geliefden of vrienden springen samen over de Beltane vuren om hun belofte te verzegelen om met de energie van de Godin van de Liefde te reizen.

Beltane is een tijd voor Liefde. De Natuur is wakker, energiek en vruchtbaar. De sexualiteit van planten, dieren en mensen wordt aangewakkerd. De Godin is vol overvloed en men danst rond de fallische meipaal terwijl de linten van verbinding worden geweven. May Day, zoals Beltane ook wel eens genoemd wordt, wordt reeds lang gevierd als het hoogtepunt van de lente en het begin van de langere zomerdagen. De sexuele geur van appelbloesems en meibloesems vullen de lucht. Rhiannon is de Godin van de lentebloesems en van het ontwaken en bloeien van de Natuur. Als zij haarzelf opent voor het leven, zo zal het sap stromen door de planten en bomen en worden de dieren en mensen seksueel actief. Rhiannon wordt vaak afgebeeld met een bloeiende meidoorntak of appelbloesem. Haar kleur is rood. Het rood van levensbloed, van menstruatie, vruchtbaarheid en passie.

Volgens de legende is Rhiannon, net als Afrodite, geboren uit de witte golven van de zee, hiermee verwijzend naar het emotionele rijk. Als een witte merrie is zij krachtig, instinctief en ongetemd. Zij reageert alleen op Liefde en dient benaderd te worden met de eer en respect die zij verdient. Zij is een voorouder van de Horse Clan. Op het Britse jaarwiel ligt de merrie in het zuidoosten. Het zuidoosten is volgens de Indianen het huis van de voorouders en is direct verbonden met de Pleiaden. Één van de oude namen voor de Pleiaden is "de zeven dochters van Afrodite" of zoals ze in de Britse mythologie zeggen "de zeven dochters van Rhiannon". Heden ten dage is nog steeds de omtrek van een wit paard in het Britse landschap bij Uffington te zien. Net zoals bij de Nazca lijnen in Peru is dit alleen vanuit de lucht goed te zien. Maar toen waren er nog geen vliegtuigen, dus wie zegt niet dat de merrie voorouders misschien wel de zeven dochters van Rhiannon waren die van de Pleiaden naar aarde kwamen en de kennis van het temmen van paarden met zich mee brachten?

In de Oude tijd werd de vruchtbare energie van de Godin met Beltane gevierd in de grote steencirkel bij Avebury (2600 v.Ch) Van origine stonden 98 stenen in de grote cirkel. Om de grote cirkel heen werd een diepe greppel gegraven met slechts schouderblad-botten als graafgereedschap (!). Ooit was deze diepe ring wit van de kalksteen en stak af tegen de groene omgeving. Vanuit het Zuiden en het Westen zijn er twee rechte stukken, "avenues" genaamd, die de cirkel binnenkomen. Hiervan wordt gezegd dat met Beltane de vrouwen en de maagden vanaf via Westkenneth Avenue de cirkel betraden en de mannen vanuit het zuiden via Beckhamption Avenue. Via een experiment heeft Terence Maeden aangetoond dat het zonlicht van de rijzende zon op een neolitische Beltane ochtend precies op de vulva-achtige steen in de zuidelijke binnenste ring moet zijn gevallen.

Op andere tijden van het jaar zouden de stralen van de rijzende zon op dichtbij staande stenen in de cirkel vallen. In de 18 eeuw zijn helaas veel stenen gesloopt en gebruikt om huizen te bouwen, maar gelukkig valt er nog genoeg te bewonderen en te voelen in Avebury.