Deze reis was voor Mario en mij heel bijzonder want wij waren van plan een wensdroom van ons te vervullen: het houden van een anamchara ritueel. En welke plek is nu beter voor twee Keltische padbewandelaars dan het oude Avalon tijdens Beltane om onze innige zielsverbinding te bekrachtigen?

Weken van te voren stelden we samen een ritueel op dat voor beiden goed voelde en wij zochten de benodigde artikelen voor het ritueel samen uit. Met zorg pakten wij de breekbare artikelen in zodat ze de reis in onze koffer zouden overleven. Mario is niet zo gek op vliegen, en waarschijnlijk staan zijn nagelafdrukken nu nog steeds in de stoelleuning van de stoel van het EasyJet toestel dat ons naar Engeland vloog, maar toch zag hij zijn angst onder ogen! Een week daarvoor hadden we al in het klein geoefend met een 1-motorig vliegtuigje (Mario noemde het liefkozend een Fiat Panda met vleugels) van een vriend. Toen eenmaal bleek dat hij de ramen niet onderbraakte, zélfs niet toen ik de stuurknuppel een dikke tien minuten mocht vasthouden, vonden we dat een vlucht naar Engeland risicoloos en zonder gezichtsverlies uitgevoerd moest kunnen worden

De vlucht verliep godin-zij-dank zonder luchtzakken en turbulentie dus we kwamen veilig op een regenachtig Bristol aan, haalden de huurauto af en begaven ons in het linksrijdende verkeer op pad naar Glastonbury. De toegestane snelheid op de Britse wegen en straten ligt gemiddeld hoger dan in Nederland is toegestaan en er is niet tot nauwelijks ruimte om te stoppen zonder het achteropkomende verkeer op te houden. Gelukkig zijn ze in Engeland wel gentlemens in het verkeer. Er wordt niet getoeterd of naar het voorhoofd gewezen als je iets fout doet... een aangename afwisseling.

De rit naar Glastonbury duurt gemiddeld een uur en we kwamen dan ook al gauw aan in het inmiddels zo bekende huiselijke plekje : de Chalice Well Lodge. De sfeer in dit huisje is zo fijn! Er zijn wel nogal strenge regels; zo mag er geen GSM binnen gebruikt worden, schoenen moeten in de bijkeuken uitgedaan worden, er is geen tv of radio en er mag geen vlees of vis genuttigd worden. Maar in ruil daarvoor krijg je dan wel een fabuleuze zuivere en liefdevolle energie retour! Het huisje staat onder beheer van de medewerkers van Chalice Well en er wordt slechts met ecologisch verantwoorde producten schoongemaakt. In de gezellige huiskamer staat een boekenkast vol met boeken en kaartsets over allerlei spirituele onderwerpen, maar natuurlijk vooral over Avalon, de Tor en het Keltische Jaarwiel.

Op 1 mei, op het nogal vroege tijdstip van 5 uur 's ochtends deden we mee aan het May Day ritueel bij de Chalice Well. Hiervoor waren wel zo'n 200 mensen vroeg opgestaan. In vrolijke warme klederdracht verzamelde iedereen zich rondom het Vesica Pisces bassin. Lynn Orchard, één van de bewaarders van de Chalice Well nam het woord en vertelde ons over hoe May Day het feest van de vruchtbaarheid, en het potentieel is. Het Vesica Pisces teken beeldt dit heel goed uit; twee overlappende cirkels waarbij er in het midden een ei-vormige derde cirkel ontstaat. Net als de dooier van een ei staat dit voor alle potentieel dat aanwezig is in deze vruchtbaarheid. Er werden groene drijfkaarsjes uitgedeeld onder de aanwezigen. Iedereen neemt even wat meditatieve tijd om het eigen drijfkaarsje op te laden met een diepe innerlijke wens voor het komende jaar. Iets dat we willen laten geboren worden in deze wereld of iets dat we willen laten groeien dit jaar. Dit kan een innerlijke wens voor bijvoorbeeld genezing zijn, of een uiterlijke wens bijvoorbeeld voor het starten van een nieuw project of idee, of misschien wel de hartenwens om ware liefde te ervaren en beleven. Het kaarsje kon je daarna aansteken aan een brandende toorts van speciaal hout en in het middelste gedeelte (de dooier) van het bassin laten drijven zodat de wens werd opgenomen in het universum en uitgezaaid wordt in tijd. Hierna liepen we in een lange, stille stoet, en voorop gegaan door een monotone drum naar de weide achterin de Chalice Well tuinen. Wij verzamelden ons in het gras en op de houten bankjes die de tuin rijk is. Er worden liederen gezongen en verhalen verteld totdat de zonsopgang een feit is. Heerlijke gouden stralen raken ons innerlijk aan en zetten ons hart in vuur en vlam. We voelen dat het een waarlijk speciaal moment is. Iedereen wordt er stil van. Als de zon zich heeft doorgezet en het daglicht terrein wint, zet de groep zich in beweging naar het Cress Field alwaar een grote stapel hout wacht op ontsteking. Het Beltane Vuur!!! Passie, Levenskracht, Groei, Vruchtbaarheid, en bovenal Liefde!!!

Met een eenvoudig, doch mooi toneelspel wordt het Beltane vuur onstoken en terwijl het vuur steeds hoger oplaait, begint een groep mensen oude liederen te zingen. In de kring wordt ook een iets kleiner vuur ontstoken, dit is het vuur waar wij overheen mogen springen om onze liefde of vriendschap met elkaar of met jezelf voor nóg een jaar-en-een-dag te bekrachtigen. Tientallen mensen springen alleen, in duo's, of trio's over het vuur terwijl ze door de menigte jubelend worden aangemoedigd. Een heerlijk gevoel van samenhorigheid overvalt je hier, temidden van alle lieve mensen.

De dag daarna togen wij naar Rhiannon's festival of Love in de Goddess Temple die midden in hartje Glastonbury ligt. Op weg er naar toe komen we vele mensen tegen die er eveneens naar op weg zijn; ze zijn te herkennen aan de mooie jurken of andere kleding in de juiste kleur: rood. Ik had zelf voor de gelegenheid een mooie lange rok met bijpassende borduurblouse in de kleur rood gekocht bij één van de vele shops waar je het liefst je loon direct naar zou willen overmaken. In een opgewonden stemming als van een klein kind dat iets spannends gaat doen, gingen we de tempel binnen. Er is nog maar nauwelijks plaats, zo druk bezocht worden de ceremoniën... We deden onze schoenen uit en zochten een plekje op het dikke lila kleurige tapijt. Er liggen schapenvellen en kussentjes overal op de grond zodat je het zo comfortabel mogelijk kunt maken voor jezelf. Wierook vult de lucht met een zwoele zomergeur. De priesteressen van Avalon lopen rond met hoofdtooien van bloemen en bladeren en voeren druk overleg met elkaar. Vrouwen zowel als mannen, invaliden én kinderen verzamelen zich om de meipaal die in het midden van de tempel is opgezet. Kleurige linten hangen naar beneden en wachten ingetogen op hetgeen komen gaat. De ceremonie gaat beginnen, de tempel is afgeladen vol, er kan geen vlieg meer naar binnen. Toch wordt er zonder mokken plaats gemaakt voor een aantal laatkomers... Ik tel stilletjes het aantal mannen in de tempel want het zijn er verbazingwekkend veel!

Het is tijd, de ceremonie gaat beginnen... Iedereen staat op en keert zich naar het midden van het centrum. Zeven vrouwen en één man vormen de kern van de cirkel. Één voor één nemen zij het woord en leiden ons naar een windrichting van waaruit de bijbehorende Godin/Kracht wordt aangeroepen om bij ons aanwezig te zijn vanavond. Bijzondere aandacht wordt besteed aan Rhiannon, de Godin van liefde en vruchtbaarheid. Met iedere windrichting stijgt de energie in de tempel en wanneer als laatste de Lady van Avalon wordt aangeroepen merk ik dat ik ongelooflijk sta te gloeien. Hart, lichaam en ziel staan alweer in vuur en vlam. Mario en ik kijken elkaar aan, zo van "Wow!". Dan wordt Beltane, en het huwelijk tussen de Godin en God, of de Natuur en de Zon, de Aarde met Hemel symbolisch uitgebeeld door een Priesteres van Avalon middels een simpele en eenvoudige rituele handeling: het plaatsen van een staaf (mannelijk symbool) in een kom (vrouwelijk) met rood water. Dit geeft het vruchtbaarheidsaspect van dit seizoen goed weer.

Aardbeien gaan rond en iedereen mag een aardbei in de mond van zijn of haar geliefde stoppen, waarbij men een liefdesverklaring of vriendenverklaring hardop geeft. We lachen wat af!! Er wordt gezongen, muziek gemaakt, en gedanst terwijl de Priesteressen en aanwezigen de linten van de meiboom weven. Kinderen op houten stokpaardjes dansen, voor zover als mogelijk, door de dichte menigte klappende, zingende, stampende en joelende mensen. Nahijgend en met rode wangen van plezier druppelen we naar buiten, naar de gereedstaande vuurkorf. De roodgeklede menigte feestvierders verzamelen zich rondom het Beltane vuur en een opzwepende sjamaanse trommel zet het gebeuren een dynamisch tandje hoger. Moed verzamelt zich in onze harten, het vuur is best hoog en onze kleden best brandbaar... maar het verlangen is groter dan de vage angst. Met een diepe blik in elkanders ogen grijpen onze handen zich aan elkaar vast en maken onze benen zich klaar voor de spurt. Een diepe ademteug en rennen..... hop..... het vuur over..... en lachend van plezier de overkant bereikend waar we in de armen van supporters werden opgevangen. Heerlijk! Daarna nemen wij onze plaats in binnen de ring van support en moedigen degenen die na ons komen aan om hun beloften te verzegelen in het Beltane vuur.