| 21 januari 2004
Uit de dagboeken van Nathascha
Vandaag is het de eerste nieuwe maan na het Yule-feest, 21 januari. Imbolc is het feest van licht. Vuur en licht die zich verenigen met de aardekrachten en vruchtbaarheid brengen. Imbolc is ook het nieuwe begin in de Natuur, de viering van het voorjaar dat niet lang meer op zich zal laten wachten. Je ziet het niet maar de sapstroom in de nog slapende natuur komt langzaam op gang. Op deze dag begon ik met de Yule-boom op te ruimen die ik half december gemaakt had van een grote tak toverhazelaar die ik tegen het voorraam geweven had en versierd was met allerlei natuurlijke materialen die ik gevonden had. Daarbij nog wat natuurlijke “kerst”ballen en wat lichtjes en sneeuw van watten en ik had een prachtige alternatieve kerstboom; een yule-boom. Het opruimen ervan (het oude opruimen) deed ik langzaam en bedachtzaam. Iedere tak, elke dennenappel en versiering haalde ik er één voor één uit. Daarbij bedankte ik de Natuur voor haar winterseizoen en de kans die zij bood om in rust alle oude ballast af te werpen.
De uitgedroogde materialen zoals dennentakjes en maretak nam ik ‘s avonds mee naar de wei alwaar het weer voedertijd voor de paarden was. Daar maakte ik van de droge materialen een symbolisch vuur. Ik vertrouwde alle laatste restjes “oude ik” toe aan het vuur en de aarde opdat er uit de as iets nieuws mocht rijzen.In zekere zin paste ik dezelfde symboliek toe als de feniks die uit de as herrijst. Mijn lievelingsboom was stille getuige van mijn handelingen.Ik stond bij het vuur en keek in de vlammen, warmde mij eraan. Het vuur bracht behoorlijk wat rook voort en al gauw stond een nieuwsgierige man te kijken. Wellicht een oplettende burger, klaar om de brandweer te bellen.
Het geeft mij heel veel plezier om hieraan te werken en de tijd vliégt dan werkelijk voorbij. Daarnaast heb ik het gevoel dat al dit symbolische werk diep binnen in mij een veranderingsproces in gang zet. Ik verheug me op het voorjaar en de nieuwe bloei die komen gaat, maar ik voel ook een diepe tevredenheid over de winterperiode die mij naar binnen laat keren. Er zijn dagen dat er een koud winterzonnetje aan de hemel staat en dan ga ik naar buiten om mij er zoveel mogelijk in te koesteren. Ondanks de kou, de regen en de modder waar ik dagelijks doorheen bagger op de paardenwei, voel ik een diepe vreugde als ik buiten tussen de paarden sta en toekijk hoe zij vredig eten. De paarden kunnen gelukkig beter met de modder overweg dan ik in mijn vastzuigende rubberlaarzen. Baggerend door de modder met een kruiwagen vol hooi zei ik laatst gekscherend tegen mijn paard; “Ja, leuk hè, vroeger liep het PAARD voor de wagen!”. En ik zwéér je dat er een geamuseerde glimlach in zijn ogen weerspiegelde!
De laatste paar maanden heb ik mij bewust onthaast en ben steeds meer tijd gaan nemen voor de kleine, mooie dingen om me heen. Ook al is het in mijn leven soms nogal wat stormachtig, ik voel me toch vredig van binnen! Vorige week had een dun laagje rijp het land bedekt en nadat ik de paarden gevoerd had bleef ik even in het flauwe ochtendzonnetje staan bij het toegangshek naar de wei. Ik sloeg de paarden een tijdje gade toen ik mij bewust werd van het dunne laagje sneeuwkristallen boven op het hek. In een opwelling ging ik met mijn oog heel dicht op de kristallen zitten, alsof ik ze door een vergrootglas wou bekijken. Ik zag honderden lichtvlekjes. Zij hadden allemaal dezelfde tekening maar hun kleuren waren onderling verschillend. De meeste glinsterden blauw/paars en sommigen blauw/groen, maar ook wat geel, oranje en rood zat ertussen. Heel mooi. En toen viel mij wat op! Eerst dacht ik dat het door de zonnestralen kwam, maar toch kon dat niet de reden zijn waarom een kristalletje na een tijdje gekleurd te hebben gestraald, plotseling “uit”ging en er een ander kristalletje voor “aan” ging. Het leek wel alsof het lampjes waren die aan en uit gingen. Dit had ik nog nooit gezien! Maar ja, ik had ook nog nooit de ijzel van zo dichtbij bekeken… Het was een schitterend schouwspel waar ik een hele poos naar bleef kijken en genieten totdat mijn half bevroren tenen mij duidelijk maakten dat ze naar binnen wilden.
Imbolc Blessings,
© Nathascha Heijen
Extra
- We hebben een ontroerende Imbolc meditatie uitgegeven. Deze meditatie is als mp3 dowload te koop voor € 4,50.
- Regelmatig organiseren we een Imbolc viering met zinvol ritueel, drums & chants en leuke innerlijke oefeningen in een ontspannen en open sfeer.
| < Vorige |
|---|
