| 13 april 2010
De San Franciso Chronicle deed verslag over een wonderbaarlijk verhaal. Een bultrug walvis was verstrengeld geraakt in een vis/krab netten vlakbij de Farrallon eilanden en zonder hulp zou de walvis zeker zijn gestorven. Het probleem was dat iedereen die zou proberen om de walvis vrij te krijgen zelf ook een behoorlijk risico zou lopen. Door een simpele slag van de walvis staart zou een mens neergeslagen kunnen worden en verdrinken.
De geredde walvis was een 50 ton (5 vrachtauto’s) zware vrouwelijke bultrug walvis. Tijdens haar winter migratie naar de Baja streek werd zij gestopt door krabnetten waarin ze helemaal vast kwam te zitten. Toen ze haar vonden streed ze om boven water te blijven want de zware netten trokken haar naar beneden. Het Marine Mammal Station in Marin County (Californië) werd gewaarschuwd en onmiddellijk werd er een team gemobiliseerd om de walvis te gaan bevrijden.
Het was de eerste succesvolle reddingsoperatie voor een bultrug walvis. Haar bevrijders aarzelden geen moment en namen het risico om onder haar te duiken en de lijnen één voor één door te snijden tot dat ze helemaal vrij was. Één van de duikers zegt: “Ik was als eerste duiker in het water en de moed zakte mij in mijn schoenen toen ik de hoeveelheid lijnen zag die om de haar heen zaten. Ik dacht niet dat we haar zouden kunnen redden”.
Er waren zeker 20 krabnetten om haar heen gewikkeld, elk 73 meter lang en verzwaringgewichten om elke 18 meter. Daar boven op kwamen de 12 krabvaten die elk 45 kg wegen. Ook al is de walvis groot, ze had moeite om haar spuitgat boven water te houden om adem te halen.
Toen het reddingsteam bij de walvis aankwamen zaten de touwen 4 x rond haar staart geslagen en beschadigden de blubber van haar huid.
Het meest verbazingwekkende deel van dit verhaal is dat de walvis zich een heel uur lang rustig en stil hield terwijl zij werd vrij gesneden! Één redder vertelt dat haar grote oog hem continue volgde terwijl hij doorwerkte. Hij zei dat hij deze herinnering nooit van zijn leven meer zal vergeten.
Elk lid van het duikteam riskeerde zijn leven om de arme, vastgelopen walvis te bevrijden. Zij werkten meer dan een uur aan het voorzichtig ontrafelen van de touwen zonder de walvis onnodig pijn te doen.
Zodra de walvis bevrijdt was, zwom ze in vrolijke cirkels rond, kwam terug om zacht elk van de mannen die haar geholpen hadden een duwtje te geven. Één voor één ging ze de duikers af alsof ze een persoonlijk ‘dank je wel’ tegen hen zei.
De duikers waren helemaal verbaasd door haar reactie. Eentje zei: “ Het leek zelfs op affectie, zoals een hond die blij is om je te zien! Het was een wonderbaarlijke en ongelooflijke ervaring!”
| < Vorige | Volgende > |
|---|
